یادداشت های یک محمد

Three Cups of Tea

1mohammad — Tue, 07 Sep 2010 20:29:55 +0000

این چند جمله را جایی پشت جلد یک کتاب دیدم. خوشم آمد. مینویسم شاید شما هم خوشتان بیاید.

‘Here we drink three cups of tea to do business: the first you are a stranger, the second you become a friend, and the third you join our family, and for our family we are prepared to do anything – even die.’

آقای خاص

1mohammad — Tue, 31 Aug 2010 21:19:21 +0000

هرکه برده ست این خر جفتک پران را روی بام :: می تواند هم به پایینش بیارد، والسلام *

* اخوان ثالث.

دبّه

1mohammad — Sat, 07 Aug 2010 10:55:22 +0000

بی ربط با موضوع: دیدی که یار چون ز دلِ ما خبر نداشت ، ما را شکار کرد و بیفکند و بر نداشت.

دبّه : ظرفی است پلاستیکی در حجم های ۴ و ۲۰ و … لیتری که از آن برای نگهداری آب و روغن و شیر و … استفاده میشود. (گالن)

دامدارها دبّه هاشان را خیلی دوست میدارند. بدون اغراق میتوانم بگویم بیشتر از بچه هایشان.

اما دبّه معنای دیگری هم دارد که به صورت دبّه در آوردن استفاده میشود.

دبّه در آوردن: (مصدر مرکّب) از قرار داد و گفته ی خود بازگشتن. نکول کردن . (ناظم الاطباء). دبه کردن . جر زدن . وادنگ درآوردن . دبه آوردن .

خارجی ها هم دبّه در می آورند. مثلا اگر یک He دبّه در بیاورد میگویند: He went back on the deal .اینکه آیا دبّه در آوردن به دبّه ربطی دارد یا نه را نمیدانم. شاید مثلا یک روزی دو نفر یک دبّه روغن با هم معامله میکنند. بعد فروشنده پول را میگیرد و یک دبّه خالی می آورد. شاید هم نه. به قول خارجی ها anyway .

من که داشتم راه خودم را میرفتم. گفت بیا خونه ی من کارِت دارم. رفتم اونجا گفت بیا معامله. بیا بیزنس. قبول کردم چون میدیدم سود داره برام. خلاصه اینکه من انجام دادم کاری رو که باید انجام میدادم ولی اون دبّه در آورد که نه نمیشه. میگه تو ضرر میکنی ولی نمیدونی.

سود یا ضرر برای من مهم نیست . من از دبّه خوشم نمیاد.

پی نوشت ۱ : دوستانی که من رو میشناسن، این داستان واقعی نیست. دنبال چیزی نگردید لطفا.

یک محمد یک ساله شد

1mohammad — Thu, 05 Aug 2010 20:18:00 +0000

بعدا یه چیزایی این زیر مینویسم.

استخاره

1mohammad — Thu, 29 Jul 2010 19:53:11 +0000

یه نگاه به کتابخونم میکنم و یه نیم نگاهی به خودم. اون پرِ و من … در خوش بینانه ترین حالت نیمه خالی. یه سریشونو جویدم. چنتایی رو یه بار خوندم فقط. بعضی هاشونم تقریبا سیاهی لشکرن! محضِ رویِ گلِ پرستیژِ کتابخونم.

بگذریم… من خالیم. با اینکه کتاب زیاد دارم. کتاب زیاد میخونم. کرمِ کتاب اصلا. ولی … ولی تا سرِ یه دو راهی میمونم که عقل و دلم جواب نمیده استخاره میکنم؛ با کتابی که دکور کتابخونمه.

من خالیم. خالیِ خالی. چون راه رو اشتباه رفتم. چون فکر کردم هر کتابی یارِ مهربانمه… شاید، نه حتما، اگر کتابخونم خالی بود ، خالیِ خالی، و فقط یه قرآن داشتم و یه نهج البلاغه که با دل و جون خونده بودمشون، سرِ هیچ دو راهی نیازی به استخاره نبود. چون من پر بودم … پرِ پر.