۱۳۸۸-۱۰-۲۹
پرواز از ارتفاع ۱۲۰۰۰ پا
شماره پرواز :۲۶۵
مبداء : زاهدان
مقصد : سیرچ
ارتفاع پرواز: ۲۶۰۰۰ پا
تاریخ: ۳۰ /۸۱/۱۱
زمستان بود و سرد . من مثل همیشه خودم را کنار بخاری کشانده بودم و جلوی تلویزیون و باز مثل همیشه همانجا خوابم برده بود. صبح زود هنوز هوا روشن نشده بود که زنگ تلفن به صدا در آمد. مادرم گوشی را برداشت. یکی از آشنایان بود. فهمیدم کار مهمی دارد که این موقع صبح زنگ زده. داشتم به مادرم نگاه میکردم که داشت صحبت می کرد. ناگهان رنگ از صورتش پرید. انگشتانش را روی صورتش آرام میکشید. نشستم. پشت تلفن چیزی گفته بود شبیه به این: هواپیما سقوط کرده.
عید غدیر بود. از شب قبل شنیده بودم که عده ای که مصطفی هم از آنها بود و برای ماموریتی به زاهدان رفته اند برای عید برمیگردند. ساعت ۵:۴۴ عصر غول سبز رنگ از زاهدان پریده بود. حدود ساعت ۶:۲۳ غول سبز رنگ ۶ دقیقه دیگر باید تحمل کند. مجاز می شود تا ارتفاع ۱۶۰۰۰ پا ارتفاع کم کند. ساعت ۶:۲۵ عصر مردم سیرچ برخورد هواپیما را با قله کوه مشاهده میکنند. ارتفاع قله ۱۲۰۰۰ پا بود. پرواز دیگری انجام شد. از ارتفاع ۱۲۰۰۰ پایی.
جزئیات کامل را حتما از اینجا ببینید. بگذریم از اینکه ابتدا ، بنیاد شهید ، شهدای غدیر را شهید به حساب نمی آورد و بگذریم از اینکه مگر هرکس را که بنیاد شهید گفت شهید است هست و هر کس را که گفت نیست نیست. , و بگذریم از همه ی حرفهایی که میخواستم بنویسم و نشد. گفته بودم که عید غدیر بود. راستی مصطفی تازه بچه دار شده بود. نرگسش هنوز بعضی وقت ها به خانه ی ما می آید و با مصطفی و علی بازی میکند.
