۱۳۸۸-۱۲-۷
ریگی به کفشمان
پیش نوشت: قبلاً پستی نوشته بودم که در آن از تصویر سربریدن استفاده کرده بودم. این چند روزه از چین و ماچین به دنبال سرچ در مورد آن تصویر به این وبلاگ نزول اجلال میکنند. نگو که این تصویر مربوط به جناب عبدالمالک بوده و من بدون رعایت کپی رایت از آن استفاده کرده بودم. خوب شد که سربازان گمنام زود دست به کار شدند والّا الان سروکارمان با برادر ریگی بود.
.
.
دانشگاه که میرفتم هر از چند گاهی مسیر عبورم قدمگاه جناب ریگی رهبر جنبش مردمی آزادیخواه میشد. طبیعی ست که وقتی خبر دستگیری اش را در اولین لحظات آن هم با جزئیات کامل شنیدم خوشحال بودم. عصر که شد دیگر خبر همه جا پیچیده بود . غروب بود که جهت سرو سامان دادن به وضعیت ظاهری رفتم سلمانی آنهم از نوع ایرانی.
.
مدتی بود با خودم فکر میکردم بعضی ها بعضی خبرها و تحلیل ها را از کجایشان بیرون می آورند. تحلیل های خنده داری که دهان به دهان میگردند و بعضی ها با تعصب از آن دفاع میکنند. حتی در فرفر خدا بیامرز به اشتراک میگذارند و بحث ها و کامنت های داغی هم ضمیمه ی تحلیل میشود.
.
بگذریم. سلمانی که رفته بودم دوستم بحث عبدالمالک را وسط کشید. هیچ کدامشان اسمش را هم نشنیده بودند.همان اسمی که ما چهار سال ازش میترسیدیم، عبدالمالک. یکی شان سوال مهمی پرسید، “ این عبدالمالک آدم بدی بوده یا آدم خوبی؟”.البته سوالات دیگری هم پرسیدند ولی نه در این سطح. بحث داشت بالا میگرفت که تلویزیون ایران شروع کرد به پخش تصاویری از جنایات ریگی. حتی تصویر سربریدن یک سرباز را هم نشان داد. برای لحظاتی هر چهار نفر آقایان سلمانی ساکت شدند. صحنه ی قورت دادن آب دهان یکیشان را از آینه دیدم و مطمئنم بقیه هم همچین کاری کردند. اطلاعاتشان به این حد که رسید بحث های کارشناسی شروع شد. هر کدامشان چیزی میگفت که یکیشان با جمله ای قصار پاسخ این سوال مرا که بعضی ها این تحلیل ها را از کجایشان می آورند را داد. جمله اش این بود: “ میگویند! این پاسدارنی که عبدالمالک میکشته همان هائی بودند که به کوی دانشگاه حمله کردند“.
.
پی نوشت یک: خدائیش این سربازان گمنام قیافه ی خوفناکی دارند.
پی نوشت دو: اطلاعات مبسوطی در این زمینه را میتواند از اینجا بخوانید.
